Een positieve beweging

Emancipatie is de positieve beweging die er voor zorgt dat iedereen evenveel kans krijgt. Via emancipatie maken we een einde aan discriminatie. Het tegengaan van discriminatie is het meest wezenlijke kenmerk van een Sociaal Nederland. Iedereen moet dezelfde mogelijkheden krijgen. Dat is niet alleen in het voordeel van iedere bewoner, maar ook in het voordeel van de hele maatschappij.

Er is al veel bereikt, maar nog niet genoeg

In het verleden is er al veel bereikt. Burgers hebben zich ge-emancipeerd tegenover de adel. Boeren en arbeiders hebben zich ge-emancipeerd tegenover de burgers-met-geld. Vrouwen hebben zich ge-emancipeerd tegenover mannen. En ook homoseksuelen en mensen met ‘vreemde’ godsdiensten of met andere huidskleuren kennen emancipatie-bewegingen.

Maar behalve bij de adel, die hun macht definitief kwijt zijn, is geen enkele emancipatie beweging klaar. Het neoliberalisme in de politiek zorgt ervoor dat de armoede weer toeneemt, vooral in de huisvesting. De emancipatie van vrouwen en zeker ook andere groepen is nog niet voltooid.

In Nederland is vooral de emancipatie van mensen met een afwijkende huidskleur, religie of zelfs achternaam zeker nog niet voltooid. Deze eeuw is de discriminatie zelfs toegenomen. Dit kan en mag écht niet. Niet alleen is het heel kwetsend voor de betrokken groep, ook is dit een een ontkenning of zelfs verspilling van veel talent. Behalve in de topsport -kijk naar het Nederlands elftal- blijken de meeste mensen met een niet-Nederlandse afkomst minder kans te krijgen. Om hun inzet of talent goed te benutten moeten zij meer hun best doen dan anderen.

Bezit-lozen

Daarbij moeten we niet vergeten dat veel mensen met een migratie- of niet-Nederlandse achtergrond nooit veel bezit hebben gehad. Ze zijn hier gekomen, of naartoe gehaald, voor werk. Zonder bezittingen. Of komen uit één van de koloniën, als afstammeling van tot slaaf-gemaakten. Of zijn huis en haard ontvlucht door geweld of vervolging. Met niets dan hun kennis en kunde. Geen groot-grondbezitters in deze groep. Of groot aandeelhouders. Of huizenbezitters. Of een traditie van doorstuderen. En dan is het ook nog eens moeilijker voor hen om hun kennis of kunde te ontwikkelijken. Moeilijker als voor de witte Nederlanders met een Nederlandse achternaam.

Een veel gehoord misverstand is dat er bij mensen met een migratie-achtergrond meer misdaad voorkomt. Dat is niet waar. De misdaadcijfers in Nederland dalen zelfs al jaren. Wat wél waar is dat misdaad, altijd al, het meeste voorkomt onder de armste mensen binnen een maatschappij. De mensen met de minste kansen. En dat het vooral (jonge) mannen zijn. Gaan we daarom alle mensen met een sociale achterstand uitsluiten? Of jonge mannen extra in de gaten houden? Of gaan we juist proberen om hun kansen te vergroten? Het antwoord is simpel. De praktijk echter nog niet voldoende. Wie minder kansen heeft én vaak gediscrimineerd wordt zal snel gefrustreerd raken. En streng straffen werkt dan ook al niet (bewezen!).

Godsdienst vrijheid

Het treiteren op grond van religie helpt ook niet erg bij emancipatie. De schandalen binnen de katholieke kerk laten zien dat iedere stroming problemen kent. In Nederland bestaat ook extreem gedachtengoed. Bij verschillende religies. Geweld is hier gelukkig zeldzaam. Onder de gemiddelde gelovige is de misdaad juist laag en de hulpvaardigheid hoog. Zo bezien zou men jongeren met Marokkaanse achtergrond (om maar iets te noemen) juist moeten stimuleren een moskee te bezoeken (wel moet duidelijk zijn dat men op grond van een religie niet andere groepen kan en mag discrimineren!).